af
sagnorð af-neita
Merkingar
að and tt, and afníta, tt, now always afneita, að, to deny, refuse; with dat., hefir afneitað tiltekinni trú, Fms. iii. 166; eigi vil ek því afneita, refuse, Fs. 11; ek afneitta eigi hans orðsending, Stj. 1 Kings xx. 7; en er hann afneitti eigi með öllu (refused not), þá báðu þeir hann því meir, Grett. 146.
- 2.
absol. afnita; en þar es Jökull bróðir minn laust þik högg, þat skaltú hafa bótalaust, því at þú afníttir þú er þér vóru boðnar, Fs. 57.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- dat.
- þágufall (e. dative)
- absol.
- absolute, absolutely.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)