arfr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
s, m. [Ulf. arbi, neut.; A. S. yrfe.] It originally meant cattle, pecus, pecunia, as may be inferred from the A. S. orf = pecus, cattle, and yrfe = opes; Hel. arf and urf; Ormul. errfe; v. Ihre, Glossar., and Grimm R. A. p. 467. Edda (Gl.) also mentions an arfi or arfr, bos, v. above.
- I.
inheritance, patrimony; taka arf eptir e-n, Grág. i. 170, 178; hon á allan arf eptir mik, is my sole heir, Nj. 3, Eb. 162, Gþl. 252.
- II.
a bull, v. above.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Ulf.
- Ulfilas.
- neut.
- hvorugkyn (e. neuter)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Hel.
- Heliand.
- Ormul.
- Ormulum.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)