för
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f., gen. farar; old pl. farar, later and mod. farir; the acc. with the article is in old writers often contracted, förna = förina; [fara, cp. far, ferð]:—a ‘fare,’ journey, Nj. 11; er þeir váru komnir á för, when they had started, 655 iii. 3; vera heim á för, to be on the road home, Ísl. ii. 362; vera í för með e-m, to be in company with one. Eg. 340; var brúðrin í för með þeim, Nj. 50: a procession, Lex. Poët.; bál-för, lík-f., funerals; brúð-f., a bridal procession.
- 2.
chiefly in pl. journeys; hvat til tíðinda hafði orðit í förum hans, what had happened in his journeys, Eg. 81:—of trading voyages (far-maðr), vera í fo:;rum, to be on one’s travels, Ld. 248, Nj. 22; eiga skip í förum, to own a trading ship, Fb. i. 430, (cp. fara milli landa, to fare between countries, i. e. to trade, Hkr. pref.): fara frjáls manns förum, to fare (live) about free, to live as a free man, N. G. L. i. 32; svefn-farar, sleep, Gísl.; að-farir, treatment.
- 3.
in law, of vagrants (vide fara A. I. 2); dæma för úmögum, Grág. i. 87; dæma e-m för, 86; dæma úmaga (acc.) á för, to declare one a pauper, order him to ‘fare’ forth, 93, passim in the law (förumaðr).
- 4.
a hasty movement, a rush; þá syndusk þar miklir hundar ok görðu för at Petro, 656 C. 29; var för (MS. for) í sortanum, the cloud was drifting swiftly, Fms. vii. 163, cp. far:—the phrases, vér munum fara allir sömu förina, all the same way, in a bad sense, xi. 154; munt þú hafa farar Hákonar jarls, x. 322; vera á föru (mod. förum), to be on the wane; lausafé hans er mér sagt heldr á förum, Þorf. Karl. 366; þá var nokkut á föru (förum, pl.) virkit Bersa, there was something wrong with B.’s castle, it was going into ruin, Korm. 148.
- 5.
an expedition, in compds, Vatns-dals-för, Apavatns-för, Grímseyjar-för, Reykhóla-för, Kleifa-för, the expedition to Vatnsdale, Apavatn, etc., Sturl., Ann.
- farabók,
- farahagr,
- fararbann,
- fararbeini,
- fararblómi,
- fararbroddr,
- fararbúinn,
- farardvöl,
- fararefni,
- farareyrir,
- fararfé,
- farargögn,
- farargreiði,
- fararhapt,
- fararhestr,
- fararhlass,
- fararkaup,
- fararleyfi,
- fararmaðr,
- fararmungát,
- fararnautr,
- fararorlof,
- fararskjótr,
- fararskjótalaust,
- fararstafr,
- farartálmi.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- mod.
- modern.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- cp.
- compare.
- i. e.
- id est.
- pref.
- preface.
- MS.
- manuscript, manuscripts.
- etc.
- et cetera.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Þorf. Karl.
- Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Ann.
- Íslenzkir annálar. (D. IV.)