fegra
sagnorð
að and ð, fegrðe, Ó. T. 1, and fegrir (pres.), Skálda 180, Eluc. 4, Hom. 149, Mork. (in a verse), cp. Fms. vi. 336: but fegraði, Fms. x. 320; fegrað (sup.), Bs. ii. 165, and in mod. usage always so, [fagr]:—to adorn, beautify, make fair; at kanna siðu manna ok fegra, to improve, better, Bs. i. 521; ekki þarf þat orðum at fegra, nothing is gained by extenuating it, Nj. 175; fegra um e-t, to mend, polish, Bs. i. 60.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- cp.
- compare.
- sup.
- sagnbót (e. supine)
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Ó. T.
- Ólafs saga Tryggvasonar. (E. I.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Eluc.
- Elucidarium. (F. II.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Mork.
- Morkinskinna. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)