felmta
sagnorð
t, mod. felmtra, að,—en hjartað mitt á flótta fer | felmtrað í brjósti lyptir sér, Snót 128. [fálma]:—Lat. trepidare, to be in a state of fright and alarm; fari menn stilliliga ok felmti eigi, Fms. vii. 262; sá maðr felmti mjök, Bret. 90; felmtandi maðr, a man who has lost his head, Sks. 383.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- mod.
- modern.
- Lat.
- Latin.
Tilvitnuð rit
- Snót
- Snót, poems.
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bret.
- Breta sögur. (G. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)