Yrða

fjórir

töluorð

num. adj., fem. fjórar, neut. fjögur (fjugur); gen. fjogurra or fjögurra (fjugurra, N. G. L. i. 77, Sks. 173 B), mod. fjögra; dat. fjórum; acc. masc. fjóra, fem. fjórar, neut. fjögur: [Goth. fidvar; A. S. feover; Engl. four; Hel. fivar; O. H. G. fior; Germ. vier; Swed. fyra; Dan. fire; cp. also Lat. quatuor, Gr. τέσσαρες, Aeol. πίσυρες]:—four (passim). fjögra-manna-far, n. a four-oared boat.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adj.
lýsingarorð (e. adjective)
fem.
kvenkyn (e. feminine)
neut.
hvorugkyn (e. neuter)
gen.
eignarfall (e. genitive)
mod.
modern.
dat.
þágufall (e. dative)
acc.
þolfall (e. accusative)
masc.
karlkyn (e. masculine)
Goth.
Gothic.
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
Hel.
Heliand.
O. H. G.
Old High German.
Germ.
German.
Swed.
Swedish.
Dan.
Danish.
cp.
compare.
Lat.
Latin.
Gr.
Greek.
n.
hvorugkyn (e. neuter)

Tilvitnuð rit

N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)