furða
nafnorð, kvenkyn
sjá einnig furða sagnorð
Merkingar
u, f. a spectre, ominous appearance; víst man þetta f. þín vera, Ísl. ii. 351, Eb. 262; góðs furða (góð f.), a good omen, Fs. 172, Fms. viii. 91; ílls f., a bad omen, Sturl. iii. 59, Ísl. ii. 10.
- 2.
metaph. a strange, wonderful thing; nú er furða mikil um Egil, Eg. 345; ekki er þetta f. nein, … at þat væri nein f., ‘tis nothing strange, Ísl. ii. 337; þótti öllum mönnum er sá, mikil furða, Fms. vi. 183; orrosta svá hörð at f. var at, x. 359; mesta f., Sks. 207, Fas. i. 260, Ó. H. 115, Gísl. 71: in COMPDS furðu-, wonderfully, very; furðu-djarfr, adj. very insolent, Fms. i. 3; furðu-góðr, adj. very good, Ó. H. 115; furðu-hár, adj. exceeding high; furðu-heimskr, adj. very foolish, Eg. 218; furðu-sterkr, adj. very stark or strong, Edda; furðu-vel, adv. wonderfully well, Nj. 230: freq. in mod. usage in this sense, but obsolete in the former sense. A local name, Furðu-strandir, f. pl. Wonder-shore, the ancient name of Labrador. A. A. furðu-verk, n. pl. wonderful works, miracles.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- adv.
- atviksorð (e. adverb)
- freq.
- frequent, frequently.
- mod.
- modern.
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
Tilvitnuð rit
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- A. A.
- Antiquitates Americanae. (E. II.)