fyrnask
sagnorð
Merkingar
d, [forn], to get old, to decay, N. G. L. i. 37: as a law term, of a claim, to be lost by lapse of time, þá fyrnisk sú skuld, 24; legorðs-sök engi fyrnisk, Grág. i. 349; sú sök fyrnisk aldregi, 361:—to be forgotten, hans nafn mun aldri fyrnask, Fas. i. 43:—with dat. of the person, with the notion of past evils, henni fyrndisk aldri fall Ólafs konungs, she never forgot king Olave’s death, Fms. v. 126; þótti honum sér þá skjótara fyrnask líflát Droplaugar, Dropl. 9; allítt fyrnisk mér þat enn, Korm. 172; henni mátti eigi fyrnask við Svía konung, at …, Ó. H. 51: the saying, fyrnisk vinskapr sem fundir (mod. svo fyrnask ástir sem fundir), Fms. ii. 62: part. decayed, fallinn ok fyrndr, Stj.; kirkja fyrnd ok fölnuð, Bs. i. 198; fölnar fold, fyrnist allt og mæðist (a ballad).
- II.
mod. in act. to lay up stores; fyrna hey, etc.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- dat.
- þágufall (e. dative)
- mod.
- modern.
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- act.
- germynd (e. active)
- etc.
- et cetera.
Tilvitnuð rit
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Dropl.
- Droplaugar-sona saga. (D. II.)
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)