fæða
sagnorð
sjá einnig fæða nafnorð, kvenkyn
Merkingar
dd, [i. e. fœða; cp. Goth. fôdian; A. S. fêdan; Engl. feed; Germ. füttern; Swed. föda; Dan. föde]:—to feed, give food to, Symb. 28, Rb. 82, Fms. ix. 490, Nj. 236, Grág. i. 43, K. Þ. K. 50; fæða barn á brjósti, to feed a bairn at the breast, Bs. i. 666:—to feed, of sheep, Dropl. 14.
- 2.
to rear, bring up, N. G. L. i. 239, 351; ef maðr fæðir barn öðrum manni, Grág. i. 276; hann fæddi Helga (dat.) barn, Dropl. 14; fóstra sú er maðr hefir fædda, Grág. ii. 60; Teit faddi Hallr í Haukadali, Íb. 14; mik fæddi Gamaliel, 655 xvi. B. 3.
- II.
to give birth to; faddi Bergljót sveinbarn, Fms. i. 31, Ó. H. 122; til barn er fætt, N. G. L. i. 340; litlu síðar fæddi hon barn, Ó. H. 144.
- III.
reflex. to feed, live on a thing; við hvat fæddisk kýrin, Edda 4, Stj. 16: metaph., Bs. i. 166:—to be brought up, þat vóru náfrændr Bjarnar ok höfðu með honum fæðzk, Eg. 253: esp. adding upp, fæddusk þar upp synir Hildiríðar, 25, Fms. i. 4, 187, Edda 18:—to be born, freq. in mod. usage; fæddr, part. born, 625. 93; þar var Kristr fæddr, Symb. 29.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- i. e.
- id est.
- cp.
- compare.
- Goth.
- Gothic.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Germ.
- German.
- Swed.
- Swedish.
- Dan.
- Danish.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- reflex.
- reflexive.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- esp.
- especially.
- freq.
- frequent, frequently.
- mod.
- modern.
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
Tilvitnuð rit
- Symb.
- Symbolae. (H. IV.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Dropl.
- Droplaugar-sona saga. (D. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Íb.
- Íslendinga-bók. (D. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)