gnísta
sagnorð
Merkingar
t, mod. also nista, to gnash the teeth; g. tönnum, Mar. freq., Greg. 55, Mart. 118, Fas. iii. 629 (where nísta, paper MS.); ok þeir nístu tönnum yfir honum, Acts vii. 54:—trans. to tease, mundu þér eigi gníst hafa yðvarn biskup með svá skarpri meingörðar ör, Mar. 457.
- 2.
to snarl as a dog; þeir ýldu ok gnístu, Fms. vii. 192; við þetta spratt hundrinn upp gnístandi, iii. 13; hans hundar hversu þeir gnístu, Þíðr. 368; gnístandi frost, a biting frost, Fms. ii. 225. ☞ Nesta or nísta (q. v.), to pin, is a different word.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- mod.
- modern.
- freq.
- frequent, frequently.
- MS.
- manuscript, manuscripts.
- trans.
- transitive.
- q. v.
- quod vide.
Tilvitnuð rit
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Greg.
- Gregory. (F. II.)
- Mart.
- Martinus saga. (F. III.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)