Yrða

grúfa

nafnorð, kvenkyn

sjá einnig grúfa sagnorð

Merkingar

u, f., in the phrase, á grúfu, grovelling, face down, on one’s belly; symja á grúfu, to swim on one’s belly, Sks. 177, Eg. 107, Fms. vii. 250, Fas. iii. 573, N. G. L. i. 80, Stj. 435, v. l., Art. 73, opp. to opinn (mod. upp í lopt, face up); liggr á grúfu ok horfir upp nef, a riddle of a ‘ladle;’ opinn eða á grúfu, Karl. 259.

  1. 2.

    [cp. gruvesten = hearth-stone, gruva = the hearth, chimney, and gruve-hynna = the chimney-corner, Ivar Aasen]: whence ös-grúi, an ash-pit, Fas. i. (in a verse).

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
v. l.
varia lectio.
opp.
opposed.
mod.
modern.
cp.
compare.

Tilvitnuð rit

Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Art.
Artus-kappa sögur. (G. II.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)
Ivar Aasen
Ivar Aasen’s Dictionary, 1850.