grynna
sagnorð
t, [grunnr], impers. to become shallow; grynnir dalinn (acc.), the dale became shallow, less deep, in advancing higher up in a dale, Bárð. 173: reflex., id., Bs. i. 355; þá er grynntisk yfir at landinu, Fms. viii. 170: metaph., kostr okkarr grynnisk, Bs. ii. 133: in mod. usage freq. act. and absol., það grynnir, fer að grynna.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- reflex.
- reflexive.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- mod.
- modern.
- freq.
- frequent, frequently.
- act.
- germynd (e. active)
- absol.
- absolute, absolutely.
Tilvitnuð rit
- Bárð.
- Bárðar saga. (D. V.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)