grufla
sagnorð
að, (grœfla, Mar.), to grovel on all fours; Jónathas gruflaði heldr en gékk, Stj. 452. 1 Sam. xiv. 13; gruflar hón af læknum, Ísl. ii. 340, Bs. i. 331, Pr. 412; Grímr gruflar eptir knettinum, Fas. iii. 530: ganga gruflandi að e-u, to go grovelling, groping after a thing.
Skammstafanir og tilvitnanir
Tilvitnuð rit
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)