húð
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f. (húðna, acc. with the article, Edda i. 370); [A. S. hûð; Engl. hide; O. H. G. hût; Germ. haut; Dan.-Swed. hud; Lat. cutis]:—a hide, of cattle; húð af nauti (neat), en skinn at sauði (sheep), N. G. L. i. 420; nauts-húð, but sauð-skinn; hörund, of a man; há (q. v.), of a horse; skrápr, of a shark; roð, of a fish; hvelja, of a whale, cyclopterus, etc., Eg. 69, Nj. 201, K. Þ. K. 38, Grág. ii. 403, Sturl. ii. 50, Dipl. v. 18; of a seal’s skin, Sks. 168, 179; húða-vara, Eg. 69; húða-fang, a supply of hides, N. G. L. i. 101.
- II.
metaph. as a law term, of flogging or ‘hiding’ (as the phrase still is in vulgar Engl.); fyrirgöra húð sinni, to forfeit one’s hide; leysa húð sína, to redeem one’s skin from flogging, N. G. L. ii. 133, 168; berja húð af e-m, to flog, i. 10, 85.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- Lat.
- Latin.
- q. v.
- quod vide.
- etc.
- et cetera.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Dipl.
- Diplomatarium. (J. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)