hamask
sagnorð
að, dep. to rage, to be taken by a fit of fury in a fight, synonymous to ganga berserks-gang (see p. 6l): the word is derived from hamr, prob. owing to a belief that such persons were possessed by a strange spirit or demon; cp. hamr, hamstoli, hamramr, all of them words referring to a change of shape:—svá er sagt, at þá hamaðisk hann, ok fleiri vóru þeir föru-nautar hans er þá hömuðusk, Eg. 122; hamask þú nú, Skallagrímr, at syni þínum, 192; Þórir hljóp þá af baki, ok er svá sagt, at hann hamaðisk þá it fyrsta sinn, Gullþ. 30, Fas. iii. 343, Landn. 119; Fránmarr jarl hafði hamask í arnar líki, Sæm. 95: the word is still used, to work as hard as a giant.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- dep.
- deponent.
- prob.
- probably.
- cp.
- compare.
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Gullþ.
- Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Sæm.
- Sæmundar Edda. (A, C. I.)