ham
nafnorð, kvenkyn
ham-farir
f. pl. a mythical word, the ‘faring’ or travelling in the assumed shape of an animal, fowl or deer, fish or serpent, with magical speed over land and sea, the wizard’s own body meantime lying lifeless and motionless; graphically depicted in Yngl. S. ch. 7, Vd. ch. 12, Hkr. (O. T.) ch. 37; hann sendi Finna tvá í hamförum til Íslands, Landn. 174; Haraldr konungr bauð kunngum manni at fara í hamförum til Íslands, sá fór í hvals-líki, etc., Hkr. i. 228.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- ch.
- chapter.
- etc.
- et cetera.
Tilvitnuð rit
- Yngl. S.
- Ynglinga saga. (C. II.)
- Vd.
- Vatnsdæla saga. (D. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)