hegna
sagnorð
Merkingar
d, [A. S. hegjan; Engl. hedge; Germ. hegen; Dan. hegne]:—to hedge, fence, with acc.; allt þat aldin er menn hirða ok hegna með görðum eðr gæzlum, Jb. 429.
- 2.
metaph. to protect; at hegna lönd sín, Fas. i. 376 (Skjöld. S.); allir menn eru skyldir við at hegna Kristni, N. G. L. i. 352; þá hegni þeir selver sín, sem menn hegna eignir sínar á land upp, með laga-kefli, 252;—in this sense the word is obsolete in Icel., but
- 3.
is freq. in eccl. usage,
- α.
hegna líkam sinn frá munuðum, to keep one’s body from lusts, Hom. 85; h. oss (acc.) at syndum, to keep us from sin, 74.
- β.
to punish; hann hegndi harðliga allar lögleysur ok úsiðu, Magn. 472.
- α.
- II.
to chastise, with acc., but in mod. usage with dat.; hegna íllþýði ok ráns-menn, Fms. vii. 16, (but dat. v. l. of the Hrokkinskinna, a MS. of the 15th century); the dat. seems to be due to an ellipse, e. g. Haraldr Hárfagri fór á einu sumri vestr um haf at h. víkingum (for hegna land víkingum, to clear the land of vikings, pacify it), Orkn. 10.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Germ.
- German.
- Dan.
- Danish.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- freq.
- frequent, frequently.
- eccl.
- ecclesiastical.
- mod.
- modern.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- v. l.
- varia lectio.
- MS.
- manuscript, manuscripts.
- e. g.
- exempli gratia.
Tilvitnuð rit
- Jb.
- Jóns-bók. (B. III.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Skjöld.
- Skjöldunga saga. (C. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Magn.
- Magnús saga jarls. (E. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)