hlíð
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f., in mod. usage pl. hlíðar, but hlíðir in old writers, e. g. Landn. 224, Fms. vi. 197 (in a verse), Hkv. 1. 43, Sighvat: [A. S. hlîð; Norse li; lost in Dan.; cp. Lat. clivus; akin to Gr. and Lat. κλίνω, clino]:—a slope, mountain side, Edda 110; svá at sær var í miðjum hlíðum eða stundum vatnaði land, Ó. H. 149, Landn. 25, v. l.; út með hlíðum, Gullþ. 68; fjalls-hlið, a fell-side, q, v.; fagrar hlíðir grasi vaxnar, Grett. 137; ek mun ríða inn með hlíðinni, Glúm. 361, 362; út með hlíðinni, upp í miðjar hlíðar, etc., passim: hlíðar-brún, f. the edge of a h.: hlíðar-fótr, m. the foot of a h.: hlíðar-garðr, m. a fence on a fell-side dividing the pastures of two farms, Dipl. v. 25.
- II.
local names; Fljóts-hlíð and Hlíð, Landn. passim; Norse Lier, Lie, Landn., Nj.: Hlíðar-sól, f. sun of the Hlíð, nickname of a fair lady, Landn.: Hlíðar-menn or Hlíð-menn, m. pl. the men from Hlíð, Landn.
- III.
freq., in poët. circumlocutions, of a woman; hringa-hlíð, falda-h., bauga-h., and then in dat. and acc. hlíði, e. g. falda hlíði, vella hlíði (feminae), Skáld H. 5. 24, and in a mod. ditty; héðan ekki fer eg fet | frá þér silki-hlíði.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- mod.
- modern.
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- e. g.
- exempli gratia.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Dan.
- Danish.
- cp.
- compare.
- Lat.
- Latin.
- Gr.
- Greek.
- v. l.
- varia lectio.
- etc.
- et cetera.
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- freq.
- frequent, frequently.
- poët.
- poetically.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
Tilvitnuð rit
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkv.
- Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Gullþ.
- Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Dipl.
- Diplomatarium. (J. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Skáld H.
- Skáld Helga-rímur. (A. III.)