Yrða

hlít

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

f. (hlíta, Fms. viii. 91, v. l., Hkr. i. 199), [Dan. lid], sufficiency, full warranty, security; nú skal ek sjálfr halda vörð, hefði þat fyrr þótt nokkur hlít, Fms. viii. 91; ek mun hafa landráð meðan, ok vættir mik þat sé nokkur hlít slíka stund, xi. 22; bar hann sik at nokkurri hlit (tolerably well) meðan vér ruddum skipit, iv. 261, Hkr. i. 199; þann er biskupi þykki full hlít, K. Þ. K. 18 (1853); hlít var at því lítil, of small matter, Dropl. (in a verse).

  1. β.

    adverb. phrases; til hlítar, tolerably, pretty well; árferð var þá til nokkurrar hlítar, Fms. i. 86, vii. 237, Fær. 257, Ó. H. 116; til góðrar hlítar, pretty good, 110, Eg. 590; at goðri hlít, very well indeed, Fms. iv. 250; hlítar vel, well enough, Fas. ii. 268; hlítar fagr, passably fair, Mirm.; skip skipat til hlítar, a ship well manned, Fms. i. 196: in mod. usage, til hlítar, adv. sufficiently, thoroughly, freq.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
v. l.
varia lectio.
Dan.
Danish.
adverb.
adverbially.
mod.
modern.
adv.
atviksorð (e. adverb)
freq.
frequent, frequently.

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
K. Þ. K.
Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
Dropl.
Droplaugar-sona saga. (D. II.)
Fær.
Færeyinga saga. (E. II.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Mirm.
Mirmants saga. (G. II.)