hljóðna
sagnorð
að, to become silent, dumb, from surprise, Sturl. ii. 151 (v. l.), Fas. iii. 311: impers., þá hljóðnar um hann, he became silent, ii. 433; þar til hljóðnar um mál þessi, till the noise about it subsides, Grett. 125 A.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- v. l.
- varia lectio.
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
Tilvitnuð rit
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)