hvarf
nafnorð, hvorugkyn
Merkingar
n. [hverfa 1], prop. a ‘turning away,’ disappearance: of a thing being stolen, hvörf ok stuldir, Fbr.; hvarf Iðunnar, Edda 46, Ld. 206, Band. 12 new Ed.: cp. sól-hvörf, sun-turn, i. e. the solstice. βrann hann þeim þar hvarf (mod. á hvarf), he ran out of their sight, Sturl. ii. 145; hlaupit í burt með ok runnit þeim skjótt hvarf, Bs. i. 704: in mod. usage a hill on the horizon is called hvarf; á hvarf, to go to the other side of a hill so as to be out of sight: vera á hvörfum, to waver, Skv. 3. 38. 2. shelter; því ek hefi nú leitat áðr allra hvarfa, Barl. 59; ef björn er horfinn í híði, lýsi því í fjölda manna at þat er hans hvarf (lair), N. G. L. i. 46; at-hvarf, shelter; göra sér e-n at hvarfi, to call on a friend, Fms. iv. 292.
- II.
a local name for Cape Wrath in Scotland, Bs. i. 483; Hvarfs-gnipa, u, f. Cape Farewell in Greenland, A. A.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- prop.
- proper, properly.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- cp.
- compare.
- i. e.
- id est.
- mod.
- modern.
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
Tilvitnuð rit
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Band.
- Banda-manna saga. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Skv.
- Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- A. A.
- Antiquitates Americanae. (E. II.)