já
sagnorð
sjá einnig já atviksorð
ð, part. jáð, to say yes, assent, consent, Lat. aio, with dat.; eptir sem honum þótti biskup sér jáð hafa, Fms. ix. 378; frekara en þeir jáðu, 52; hann jáði því, Finnb. 224; ok hann jár (pres.) honum at halda, Bs. i. 281; þann kost er mér var jáð, Fms. vi. 160; gengu allir bændr undir Þorgils, ok jáðu honum (confessed him) til yfirmanns, Sturl. iii. 270: with prep., já e-u undan sér, to yield up, Bs. i. 281; já e-u upp, to yield up, Fms. vi. 194; alla þá hluti sem nú eru upp jáðir, H. E. i. 398.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- Lat.
- Latin.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- pres.
- nútíð (e. present)
- prep.
- forsetning (e. preposition)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Finnb.
- Finnboga saga. (D. V.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- H. E.
- Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)