jurt
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f., later urt, which forms also occur in old writers, Al. 85, Hom. 53, no doubt a borrowed word from the Germ. or Saxon; the j being a substitute for the Germ. w, which cannot be sounded in Icel. before the letter u; [A. S. wyrt; Engl. wort; O. H. G. wurz; Germ. würze; Dan. urt]:—aromatic herbs, used to season wine, dishes, ointment; in old writers only in that sense, whereas in mod. usage = a herb; smyrsl ok jurtir, Magn. 430; smyrja með dýrustum jurtum, Al. 30; skaltú laugask ok smyrja þik ágætum jurtum, Stj. 423; dýrligra urta, Eluc. 53; dýrar jurtir, Fas. iii. 359; allar þær urtir er bezt ilma, Al. 85; ágætar jurtir, Bs. i. 258; krydd ok jurtir, Stj. 194; ilmandi urtir, Hom. 53.
- II.
mod. a herb; grösin og jurtir grænar, Hallgr.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- Germ.
- German.
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- O. H. G.
- Old High German.
- Dan.
- Danish.
- mod.
- modern.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Magn.
- Magnús saga jarls. (E. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Eluc.
- Elucidarium. (F. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Hallgr.
- Hallgrímr Pétrsson.