Yrða

kæja

sagnorð

ð, to decoy, allure (?), a απ. λεγ.; Magnús konungr hafði skömmu áðr komit, ok vildi ekki láta kœia sik samdægris, þóttisk þurfa hvíldar, Mork. 36.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

απ. λεγ.
απαξ. λεγόμενον.

Tilvitnuð rit

Mork.
Morkinskinna. (E. I.)