kæfa
sagnorð
Merkingar
- 1.
(i. e. kœfa) or kvæfa, ð, [kóf, kefja]:—to quench, choke, drown; þeir vildu kæfa hann í lauginni, Fas. i. 377; hann kæfir hann ok drepr, Stj. 96; kæfa ljós, to quench a light, Gísl. 29; ok marga menn inni kæft í stofu-reyk, Sturl. iii. 261: kyrkt eða kvæft, N. G. L. i. 340: reflex. to be suffocated, kæfðisk þá hestrinn undir Þórði, Sturl. iii. 23: metaph., sýnin kæfisk, Mar.
- 2.
u, f. a kind of seasoned, preserved meat; in western Icel. called villi-bráð.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- i. e.
- id est.
- reflex.
- reflexive.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
Tilvitnuð rit
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)