Yrða

köstr

nafnorð, karlkyn

m., gen. kastar, dat. kesti, pl. kestir, acc. köstu; [akin to kös]:—a pile; bera saman í köstu, Grág. ii. 297; þar féll hverr um annan þveran, svá at þar var k. mikill. Fms. ix. 225; hjoggu ok báru saman í einn köst, Sturl. i. 69; val-köstr, a pile of slain; hris-k., a pile of fagots; kastar skurðr, the right of digging peat enough to make a stack, Vm. 64: esp. a pile of fuel, whence poët., lífs köstr, ‘life’s-pile’ = the body, Eb. (in a verse); kastar hel, ‘pile’s-bane’ = fire, Lex. Poët.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
dat.
þágufall (e. dative)
pl.
fleirtala (e. plural)
acc.
þolfall (e. accusative)
esp.
especially.
poët.
poetically.

Tilvitnuð rit

Grág.
Grágás. (B. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Vm.
Vilkins-máldagi. (J. I.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.