kemba
sagnorð
sjá einnig kemba nafnorð, kvenkyn
Merkingar
d, [kambr], to comb; skera hár silt né k., Eg. 6; k. höfuð, Vsp. 38, Vtkv. 11; kembdr ok þveginn, Skv. 2. 25; laug skal göra hveim er liðinn er, hendr þvá ok höfuð, kemba ok þerra áðr í kistu fari, Sdm. 34 (Bugge); k. sik, Stj. 138; usually k. sér, Karl. 409, Sturl. i. 168, Bs. i. 560; megi þér k. þeim eigi hagligar tjaldkúlur, Fas. ii. 448; k. hærur, to comb gray hairs, see hæra.
- II.
to card wool; kemba ull, Bret. 32, Stj. 78.
Skammstafanir og tilvitnanir
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Vsp.
- Völuspá. (A. I.)
- Vtkv.
- Vegtams-kviða. (A. I.)
- Skv.
- Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Sdm.
- Sigrdrífu-mál. (A. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Bret.
- Breta sögur. (G. I.)