Yrða

kið

nafnorð, hvorugkyn

n., gen. kiðja, Þorf. Karl. l. c.; but better kiði, dat. kiðum, Grág. i. 503; [Engl. and Swed. kid]:—a kid, Fms. vi. 260, Barl. 53, Mork. 227; geitr með kiðum, Grág. i. 503; kið eðr kálf, Fms. i. 53; kiðja-mjólk, kid’s milk, Þorf. Karl. 376; þar lágu kið tvau bundin, Gullþ. 63: in local names, Kið-ey, Kiða-fell, etc., Landn.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
gen.
eignarfall (e. genitive)
l. c.
loco citato.
dat.
þágufall (e. dative)
Engl.
English.
Swed.
Swedish.
etc.
et cetera.

Tilvitnuð rit

Þorf. Karl.
Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Barl.
Barlaams saga. (F. III.)
Mork.
Morkinskinna. (E. I.)
Gullþ.
Gull-Þóris saga. (D. II.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)