kjálki
nafnorð, karlkyn
Merkingar
a, m. [Engl. cheek; O. H. G. chelch; mid. H. G. kelch]:—the jaw-bone; höku ok kjálka, Fms. ii. 59, vii. 141, passim.
- II.
a kind of sledge; draga kjálka, Gm. 47; görði Bárðr kjálka hverju kvikendi, ok lét hvert draga sitt fóðr, Landn. 226.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Engl.
- English.
- O. H. G.
- Old High German.
- mid. H. G.
- middle High German.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gm.
- Grímnis-mál. (A. I.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)