kjóll 1
nafnorð, karlkyn
sjá einnig kjóll 2 nafnorð, karlkyn
Merkingar
m., in sense and declension to be distinguished from kjölr, a keel; [A. S. ceôl; North. E. keel = a flat-bottomed boat for carrying coals; O. H. G. cheol, chiel]:—a keel, barge, ship: this word is freq. in old poetry, even in such as Vsp., but in prose it only occurs twice, and in both instances of English ships; whereas in A. S. it is freq. even in pr. and local names, as Ceolmund, Chelsea: it was prob. borrowed from the English:
- α.
in poetry; kjóll ferr austan, Vsp.; snefgir kjólar, Hkv. I. 48; kjóla-valdi, a keel-wielder, Hým. 19; ríða kjól, Rm. 45; kjóla keyrir, a keelman, Landn. 223 (in a verse); hæls hleypi-kjólar, poët. the leaping keels of the heels = the feet, Fms. vi. (in a verse); arin-kjóll, ‘hearth-keel’ = a house, Ýt.; Ullar kjóll, the keel of the god Ull = the shield, Rekst. 6: kjól-rennir, m. a keel-runner, sailor, Bs. i. (in a verse).
- β.
in prose; en hón (the lightning) laust siglu-tré á kjól einum, er flaut fyrir bænum, einn hlutr af trénu varð at skaða manni er kominn var á kjólinn at kaupa glys, en enga sakaði aðra þá er á kjólnum vóru, Fb. ii. 175; sigldu þar at hafi kjólar tveir er komnir vóru af Englandi ok ætluðu til Dyflinnar, … þeir Sveinn lögðu at kjólunum, … hann hafði tekit af kjólunum vín mikit ok mjöð Enskan, Orkn. 462, 464 (ch. 116).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- North. E.
- Northern English.
- O. H. G.
- Old High German.
- freq.
- frequent, frequently.
- pr.
- proper, properly.
- prob.
- probably.
- poët.
- poetically.
- ch.
- chapter.
Tilvitnuð rit
- Vsp.
- Völuspá. (A. I.)
- Hkv.
- Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Hým.
- Hýmis-kviða. (A. I.)
- Rm.
- Rígsmál. (A. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)