kleif
nafnorð, kvenkyn
f., plur. kleifar, [from klífa, to climb], a ridge of cliffs or shelves in a mountain side; hljópu sjau menn ór skóginum ok upp í kleifina, Eg. 581; skógar-kjörr ok kleifar nökkurar, Fms. vii. 56; þeir kösuðu hann þar við kleifina, Eb. 166 (klifit, v. l.); þar sem helzt vóru kleifar ok skógar þröngvastir, Fms. ix. 359; suðr undir kleifarnar, Gísl. 67, 70: poët. the head is called hjarna kleif, ‘harn-cliff,’ Km.: Kleifar, f. pl. a local name in western Iceland, Sturl., Landn., Ann. 1238.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- plur.
- fleirtala (e. plural)
- v. l.
- varia lectio.
- poët.
- poetically.
- pl.
- fleirtala (e. plural)
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Km.
- Kráku-mál. (A. III.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Ann.
- Íslenzkir annálar. (D. IV.)