klekja
sagnorð
pres. klek, pret. klakði, part. klakinn, klaktr, [Ulf. niu-klahs = νήπιος; Dan. klække; Swed. kläcka]:—to hatch; klekja út, to hatch out; klekr þau út, Stj. 78; ungar út klaktir, id.; sem hann liggr á eggjunum ok hann skal út klekja, id.; hæna klakði dreka, Al. 160.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- Ulf.
- Ulfilas.
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
Tilvitnuð rit
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)