krenkja
sagnorð
t, [krankr; mid. H. G. krenke; Germ. kränken], prop. to make sick, to hurt, H. E. i. 434, 737; erinda-fjöldinn aldrei dvín | allmart vill það krenkja, Pál Vídal.; hjartað vill hræðslan krenkja, Pass.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- mid. H. G.
- middle High German.
- Germ.
- German.
- prop.
- proper, properly.
Tilvitnuð rit
- H. E.
- Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
- Vídal.
- Vídalíns-postilla.
- Pass.
- Passíu-sálmar.