Yrða

kreppa

sagnorð

sjá einnig kreppa nafnorð, kvenkyn

Merkingar

t, [Engl. cramp, crimp; mid. H. G. krimpfe; cf. krappr, Germ. krampf, etc.], to clench; Grettir hafði kreppt fingrna at saxinu, Grett. 154 A; þá bindr hann ok kreppir, Stj. 96; kreppandi þá saman með sterkum knútum, id.; í hvers landi er hann kreppir (catches) eða merkir, Jb. 309; k. at e-m, to pinch, press hard on one; krepptu þeir svá at Þorgrími, at …, Sd. 148.

  1. 2.

    impers., medic. to become crippled; lá verkr í lendum hennar þar til er þær knýtti en hana krefti, Bs. i. 328; hönd hans var kreppt í lófa, 313 (v. l.), 462; krepptir vóru fingr í lófann, id.; hann hafði kreppta hönd, Magn. 518; hón var kreppt öll, svá at báðir fætr lágu bjúgir við knén, Fb. ii. 383; krepptr ok knýttr, Sd. 148; saman krepptr, Stj. 51; krepptr miklum sult, pinched by hunger, Róm. 361.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

Engl.
English.
mid. H. G.
middle High German.
Germ.
German.
etc.
et cetera.
impers.
ópersónulegt (e. impersonal)
medic.
medicine, medically.
v. l.
varia lectio.

Tilvitnuð rit

Grett.
Grettis saga. (D. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Jb.
Jóns-bók. (B. III.)
Sd.
Svarfdæla saga. (D. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Magn.
Magnús saga jarls. (E. II.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Róm.
Rómverja saga. (E. II.)