kvíga
nafnorð, kvenkyn
u, f., gen. pl. kvígna, Glúm. 340, [Scot. and North. E. quey or whye]:—a young cow before she has calved, Lat. juvenca, Landn. 46, 264, Grág. i. 502, Eb. 318, Sturl. i. 173, Fas. iii. 211, Bret. 10, Edda (pref.); kvígu-kálfr, Bs. i. 368, Eb. 318, passim: a local name, Kvígu-vágar, Landn.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- Scot.
- Scottish.
- North. E.
- Northern English.
- Lat.
- Latin.
- pref.
- preface.
Tilvitnuð rit
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Bret.
- Breta sögur. (G. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)