Yrða

kvíga

nafnorð, kvenkyn

u, f., gen. pl. kvígna, Glúm. 340, [Scot. and North. E. quey or whye]:—a young cow before she has calved, Lat. juvenca, Landn. 46, 264, Grág. i. 502, Eb. 318, Sturl. i. 173, Fas. iii. 211, Bret. 10, Edda (pref.); kvígu-kálfr, Bs. i. 368, Eb. 318, passim: a local name, Kvígu-vágar, Landn.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
pl.
fleirtala (e. plural)
Scot.
Scottish.
North. E.
Northern English.
Lat.
Latin.
pref.
preface.

Tilvitnuð rit

Glúm.
Víga-Glúms saga. (D. II.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Bret.
Breta sögur. (G. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)