kvíða
sagnorð
sjá einnig kvíða nafnorð, kvenkyn
pret. kvíddi, but in mod. usage a strong pret. kveið, kviðu, kviðit; but in pres. weak kvíði:—to feel apprehension for, with dat.; kvíað e-u, hann kvíddi ok engu vilgi mjök, Bs. i. 393; hann kviddi dauða, MS. 623. 1; kaupmaðrinn ok búandinn kvíðir sér ok sínu fé, Fms. viii. 234; ekki kvíði ek mér, Bret. 36; menn kvíddu fjár-forráðum mínum, Bs. i. 479; ok kvíða ekki hótum hans, Fær. 21; harms þess er hann kvíddi, Skálda 186:—with prep., kvíða við e-u, id.; kvíddu allir við kvámu hans, Gísl. 78; snemmt er þér at k. við hánum, Lv. 26; k. við harmi, Skálda 186; hann kvíddi viðr frostinu, Stj. 122; hann kvíddi mjök við ánauð, Hom. 118; ok kvíddu menn mjök við þeim, Fs. 76; svo kvíði eg sízt við dauða, Pass. 37. 14:—k. fyrir e-u. id. (mod.)
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- mod.
- modern.
- pres.
- nútíð (e. present)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- MS.
- manuscript, manuscripts.
- prep.
- forsetning (e. preposition)
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bret.
- Breta sögur. (G. I.)
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Lv.
- Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Pass.
- Passíu-sálmar.