kyrr
lýsingarorð
Merkingar
adj., older form kvirr, which is freq., esp. in Norse MSS., N. G. L., Bs. i. 18; in present pronunciation kjurr or kjur; both the r’s belong to the root, and are still proncd. so; compar. kyrrari, superl. kyrrastr: [Ulf. qairrus = ἤπιος, 2 Tim. ii. 24; Swed. quar; Dan. qver; N. H. G. kirr]:—still, quiet, at rest; halda á vápni kyrru, to hold a weapon at rest, Grág. ii. 64; ef þváttr er upp hengdr fyrir helgi, þá skal hanga kvirr, N. G. L. i. 397; siti kvirr medan heilagt er, id.; hlýðir þó at þeir sé þrír, er hér á landi veri jafnan kyrrir, Grág. ii. 129; hann bað Bolla vera kvirran, Bs. i. 18; Hákon bað hann hætta ok vera kyrran, Fms. vii. 154; er nú kyrt þar til er menn ríða til boðs, Nj. 24; lét konungr þá vera kyrt, Eg. 18; þat væri næst mínu skaplyndi, at kaup þetta væri kyrt, Ld. 212; setjask um kyrt, to take to rest (in life), Eg. 118, Fas. ii. 530; sitja um kyrt, to sit at rest, stir not, Nj. 102, Ld. 84; halda kyrru fyrir, not to stir, 216.
- II.
neut. kyrt, as adv. gently; tak þú kyrt þar á, touch it gently, Ó. H. 176; honum þótti of kyrt klegit, Bs. i. 462; slá þú nú kyrrara, Fms. v. 152.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- freq.
- frequent, frequently.
- esp.
- especially.
- MSS.
- manuscript, manuscripts.
- proncd.
- pronounced.
- compar.
- miðstig (e. comparative)
- superl.
- efsta stig (e. superlative)
- Ulf.
- Ulfilas.
- Swed.
- Swedish.
- Dan.
- Danish.
- N. H. G.
- New High German.
- neut.
- hvorugkyn (e. neuter)
- adv.
- atviksorð (e. adverb)
Tilvitnuð rit
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)