Yrða

kyrra

sagnorð

Merkingar

  1. 1.

    ð, to calm; kyrra elda, Rm. 41; þeir æstu stundum en stundum kyrðu, Fas. iii. 237: impers. to become calm, samdægris rýfr þokuna ok kyrrir sjáinn, ii. 516.

  2. II.

    reflex. to become calm; en er kyrðisk á strætinu, Fms. ix. 24; en er kyrðisk yfir því, MS. 645. 120; af þess nafni kyrrisk padda ok stöðvask öll eitrkykvendi, 623. 26: with prep., k. um e-t, tekr nú þaðan af at kyrrask um málin, Bjarn. 73; nú kyrðusk þeir Arnórr við þetta, Sturl. ii. 16.

    1. 2.

      u, f. calmness, calm, Mar. 1195.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

impers.
ópersónulegt (e. impersonal)
reflex.
reflexive.
MS.
manuscript, manuscripts.
prep.
forsetning (e. preposition)
f.
kvenkyn (e. feminine)

Tilvitnuð rit

Rm.
Rígsmál. (A. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Bjarn.
Bjarnar saga. (D. II.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Mar.
Maríu saga. (F. III.)