Yrða

kyrtill

nafnorð, karlkyn

m.; kyltl, Nj. 48, is a mere misspelling of a single MS.; [A. S. cyrtel; Engl. kirtle; Germ. kittel; Dan. kjortel, and contr. kjole]:—a kirtle, tunic, gown; hvítan kyrtil, Fms. vi. 346; rauðr k., Eb. 226, Nj. 48, 91; sá er tvá kyrtla á, gefi hann annan fátækjum mönnum, MS. 625. 91; ætla jafnan góðan mun styttri skykkju þína en kyrtil, Sks. 287; þeir höfðu stutta kyrtla ok svá yfirhafnir, Fms. vii. 63; kyrtla af dauðra kvikenda skinnum, Stj. 39; hálflitr k., Bs. i. 434; kyrtill með hettu, 876; hálfermaðr k., Sturl. iii. 306; kyrtill með hlöðum, D. N. iv. 363.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
MS.
manuscript, manuscripts.
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
Germ.
German.
Dan.
Danish.
contr.
contracted.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Nj.
Njála. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
D. N.
Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)