lág

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

f., l́g in Edda 68, 85; [Swed. låga; Ivar Aasen log; Engl. log]:—a felled tree, log; l́g heitir ok tré þat er fellr í skógi, Edda 85; l́g, þat er tré, 68; vóru þar fen stór ok höggnar á lágir, Eg. 577; sátu þeir allir samt á einni lág, Fms. i. 179, xi. 64, 332; þá spurði Hávarðr, hverr fell af láginni? Hkr. i. 241; ok því næst koma þeir at lág nokkurri er liggr um þvera götuna, Fb. iii. 376: the word is now obsolete in Icel. or is only used in the sense of

II.
pl. lágar, a deep, hollow place; lág and laut are synonymous: the phrase, láta e-ð liggja í láginni, to let a thing lie in the hole, i. e. hide, conceal it.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.: kvenkyn (e. feminine)
Swed.: Swedish.
Engl.: English.
Icel.: Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
pl.: fleirtala (e. plural)
i. e.: id est.

Tilvitnuð rit

Edda: Edda. (C. I.)
Ivar Aasen: Ivar Aasen’s Dictionary, 1850.
Eg.: Egils saga. (D. II.)
Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
Hkr.: Heimskringla. (E. I.)
Fb.: Flateyjar-bók. (E. I.)