lágarðr

m. a ‘fence of lá,’ the surf; þá sá þau at sylgja lá á steini í lágörðunum, Bs. i. 317; kom þar um síðir at hann þreyttisk á sundi, var hann þá kominn í lágarða, dró hann þá niðr, í því sá hann hvar kerling ein stór óð út at honum, Fas. ii. 435.