ló
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f., pl. lær (i. e. lœr), lóa, u, f., Edda ii. 489, and in mod. usage:—a sandpiper; for a pretty legend of the origin of this bird see Ísl. Þjóðs. ii. 1, 2; snemma lóan lítla í lopti bláu dirrindí undir sólu syngr, Jónas; veiða smirla ok lœr, Grág. ii. 346; heitir lœr á leiru, Skálda 205, Edda (Gl.); hei-ló, q. v. = sandpiper; sand-ló, id.
- 2.
metaph. a coward; flýðu þeir undan, lœr þeir, the sandpipers, the hares! Fms. xi. 36. ló-þræll, m. ‘sandpiper-thrall,’ the dunlin or tringa alpina, Edda (Gl.), so called from its following in the wake of the sandpiper, Fjölnir ix. 69, 70.
- II.
= lóð, q. v.; ló á klæði; hence af-lóa, adj. threadbare.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- i. e.
- id est.
- mod.
- modern.
- q. v.
- quod vide.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Ísl. Þjóðs.
- Íslenzkar þjóðsögur.
- Jónas
- Jónas Hallgrímsson.
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)