lóga
sagnorð
Merkingar
að, to part with, but with the notion of waste, with dat.; lógaðu eigi landinu, Glúm. 335; meðan þú átt gripina, … en þá em ek hræddr um ef þú lógar þeim, 339; Glúmr hefir nú lógat þeim hlutum, feldi ok spjóti, er Vígfúss móður-bróðir hans gaf honum, 389; er þeir höfðu baugnum lógat, Korm. 218; lóga löndum, Landn. 261; þessum hring skaltú eigi lóga, Fær. 104; at lógat væri goðorðunum, Sturl. iii. 104; þar skal maðr engu lóga af þvi fé áðr virt sé, Grág. i. 194; lóga viti né afli, O. H. L. 19; dæma gripinn aptr til kirkju ef ólógat er, K. Þ. K. 48, Jb. 218, 222: lóga fyrir, to pay for, Grág.
- 2.
to destroy; lóga af, to kill, slaughter, Grág. i. 426: lóga fé sínu af, id., ii. 339, Jb. 148.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- dat.
- þágufall (e. dative)
Tilvitnuð rit
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- O. H. L.
- Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Jb.
- Jóns-bók. (B. III.)