lund
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f. [Orm. lund], the mind, temper, Edda (Gl.); var nú skipan á komin um lund hans, Hrafn. 24; vera mikillar lundar, to be of a proud mind, Ísl. ii. 3; ef hann fann þat í lund sinni, Fb. iii. 247; etju-lund, a quarrelsome mind, Vellekla; gildrar lundar, proud, Bs. ii. 11; leika e-m í lund, to have a mind for, Al. 137; hugar-lund, fancy, mind.
- II.
manner; adverb. phrases, nökkura lund (acc.), in some manner, Hom. 55; sömu lund, in the same way, Sks. 448; á allar lundir, in every way, Niðrst. 1: á þá lund, thus, Edda 47; á ymsar lundir, in many ways, variously; á marga lund, Edda 87; á þessa lund, thus, Grág. ii. 22; hverja lund, in what way? how? Þiðr. 337.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- Orm.
- Ormulum.
- adverb.
- adverbially.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Hrafn.
- Hrafnkels saga. (D. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Niðrst.
- Niðrstigningar saga. (F. III.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Þiðr.
- Þiðreks saga. (G. I.)