löngum orðinn
óflokkað löngum-orðinn
long-talker, long-winded talker, used as a vocative, in king Harald’s parting words to the poet Arnór—kom sja til nakkvars, löngumorðinn, he came for something, that long-talker! Mork. 32; in Fms. vii. 198 the passage is corrupted into kom svá næst til Noregs, by the transcriber who did not understand the king’s banter.
Skammstafanir og tilvitnanir
Tilvitnuð rit
- Mork.
- Morkinskinna. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)