Yrða

löngumorðinn

óflokkað löngum-orðinn

long-talker, long-winded talker, used as a vocative, in king Harald’s parting words to the poet Arnór—kom sja til nakkvars, löngumorðinn, he came for something, that long-talker! Mork. 32; in Fms. vii. 198 the passage is corrupted into kom svá næst til Noregs, by the transcriber who did not understand the king’s banter.

Skammstafanir og tilvitnanir

Tilvitnuð rit

Mork.
Morkinskinna. (E. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)