maðkr
nafnorð, karlkyn
m. [Ulf. mada = σκώληξ; A. S. madu; O. H. G. mado; Germ. made; an augmented form, Engl. maggot, qs. madog: Dan. madike; Norse makk, Ivar Aasen; Scot. mauch]:—a maggot, grub, worm; dvergarnir höfðu kviknat sem maðkar í holdi Ýmis … ok vóru þá maðkar, Edda 9; vall hann allr möðkum í hel, Rb. 414; mölu ok maðka, Fb. ii. 78; síðan hitti Þorbjörn í maðka-sjó sem liggr nær Vínlandi, … ok maðkr sá smó neðan skipit til úfæru, A. A. 198, 199; þar drógu vér maðka digrari manns læri, Al. 174, Stj. 91, Sks. 50 (improp. of an insect); ámu-maðkr, a rain worm; sjó-maðkr, sea worms, Þorf. Karl. 438; skel-maðkr, worms with shells, id. maðka-veita, u, f. a brood of maggots.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- Engl.
- English.
- qs.
- quasi.
- Dan.
- Danish.
- Scot.
- Scottish.
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
Tilvitnuð rit
- Ivar Aasen
- Ivar Aasen’s Dictionary, 1850.
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- A. A.
- Antiquitates Americanae. (E. II.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Þorf. Karl.
- Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)