löstr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m., gen. lastar, Ó. H, 176, line 3; mod. lösts; dat. lesti, pl. lestir; acc. löstu:—a fault, flaw; en ef lestir eru á, Gþl. 499; sá löstr er vér köllum nykrat eðr finngálknat, Skálda 187; brag-löstr, a metrical fault, Sighvat: allit., kost ok löst, Nj. 23, see kostr; löstu ok kostu, Hm. 134; skap-löstr, fault of temper, Ó. H. 176:—a blunder, af lesti pentarans, Mar.
- II.
metaph. in a moral sense, misbehaviour; hann skal bæta kirkjunni löstinn (his misdemeanour) tólf aurum, K. Þ. K. 26; ekki nema lestir þeir sé at þeim at þau verði at verri, Grág. i. 275.
- 2.
a vice; löstr ofdrykkjunnar, Fms. viii. 251; ek skal finna löstinn, Ó. H. 175, freq. in mod. usage, N. T., Vídal., Pass.
- 2.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- mod.
- modern.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- allit.
- alliteration, alliterative.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- freq.
- frequent, frequently.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- N. T.
- New Testament.
- Vídal.
- Vídalíns-postilla.
- Pass.
- Passíu-sálmar.