landeign

nafnorð, kvenkyn

land-eign

f., mod. proncd. landar-eign, an estate, esp, the grounds, fields, and pastures, Krók. 39, Fs. 20; í örskots-helgi við landeign sína, Landn. 287; hann tók sér bústað á Borg, ok ætlaði þar landeign til, Eg. 735: þá er stefnu-staðr á þeim bæ sem í landeign er ómaga niðr skotið, Grág. i. 297; þar at eins var þá reyniviðr vaxinn í hans landeign, Sturl. i. 6; fara ór landeign konungs várs, N. G. L. i. 82.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.: kvenkyn (e. feminine)
mod.: modern.
proncd.: pronounced.

Tilvitnuð rit

Krók.: Króka Refs saga. (D. V.)
Fs.: Forn-sögur. (D. II.)
Landn.: Landnáma. (D. I.)
Eg.: Egils saga. (D. II.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
Sturl.: Sturlunga saga. (D. I.)
N. G. L.: Norges Gamle Love. (B. II.)