land
nafnorð, karlkyn
land-kannaðr
m. a ‘land-prober;’ the name belongs to an old ceremony of taking land in possession as a settler, thus described, setti hann niðr staf nýbirktan er þeir kölluðu landkönnuð, Landn. 190.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)