landi
nafnorð, karlkyn
a, m. a ‘landsman,’ countryman; ossa landa þá er vóru austr, Íb. 10; erlendis sem fyrir órum löndum, Grág. i. 99; vára landa fimm, 183; várr landi skal hverr friðheilagr, N. G. L. i. 158: = mörlandi, þeir sögðu at landi hefði eigi fast haldit feldinum, Ísl. ii. 39: a nickname, Bs. i.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- Íb.
- Íslendinga-bók. (D. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)